Rozwój psychiczny malucha trwa wiele lat, jednak to właśnie pierwszych 12 miesięcy jest najważniejsze dla budowania prawidłowych relacji w dorosłym życiu.

Dr Julita Wojciechowska
Psycholog, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
  • Dziecko uczy się określonych postaw i zachowań dzięki nabywaniu nowych doświadczeń. Najważniejszym przewodnikiem w skomplikowanych świecie uczuć jest dla malucha rodzic.
  • Dziecko ma krótką pamięć, dlatego potrzebuje przez wiele miesięcy regularnie ćwiczyć te same sekwencje wydarzeń, by nauczyć się świata. Powtarzalność ułatwia mu zrozumienie i oswojenie otoczenia. Dlatego codzienność Twojego dziecka powinna być rutynowa, przewidywalna i stabilna. Takie warunki sprzyjają budowaniu wewnętrznego poczucia bezpieczeństwa i pozwalają maleństwu zaprzyjaźnić się ze światem.
  • Na początku życia, dziecko ma poczucie istnienia tylko tego, co widzi. Dlatego, kiedy traci opiekuna z pola widzenia myśli, że ten zniknął na zawsze. Maluch z czasem „zapamięta obraz” w umyśle i będzie wiedzieć, że opiekun istnieje, chociaż go nie widać. W pierwszych miesiącach to jednak opiekun powinien dostosować się do potrzeb dziecka.

Ekspert radzi

  • Stan równowagi. Dziecko buduje swoje poczucie bezpieczeństwa w oparciu o relację z dorosłym, który zaspokaja jego wszystkie potrzeby bytowe i doprowadza je do stanu równowagi. Oznacza to głównego opiekuna, który uspokaja przestraszone dziecko, karmi je kiedy jest głodne, przewija kiedy się zmoczy.
  • Burze. Od początku swojego życia maluszek będzie borykał się z „problemami” – będzie przestraszony, głodny, niepewny. Nie należy tego unikać, są to lekcje radzenia sobie z trudnościami. Ważne, aby maluch otrzymał poprawne wzorce zachowania w takich sytuacjach. Opiekun swoim przykładem pokazuje mu, jak się uspokajać, regulować silne emocje. Na przykład poprzez kołysanie, odwrócenie uwagi ku ciekawym zabawkom czy osobom. Wyuczony w najwcześniejszym dzieciństwie styl, dziecko przyjmie później jako własny.
  • Odpowiedni moment. Około 7. miesiąca życia, u wszystkich dzieci pojawia się naturalny lęk separacyjny, czyli nasilona niechęć do opuszczenia opiekuna, nawet, jeśli wcześniej nie stanowiło to problemu. Zjawisko lęku separacyjnego i poczucia bezpieczeństwa jest kluczowe dla budowania jego dalszych relacji ze światem. Prawidłowo rozwijające się dziecko między 1,5. – 2. rokiem życia powinno bez lęku znieść nieobecność głównego opiekuna.
Przeczytaj również:

Mamo, poczytaj mi

Rozbudze­nie zain­tere­sowa­nia książką u dzieci leży przede wszys­tkim w rękach rodz­iców. Potrzeba kon­taktu z lek­turą nie należy do zachowań spon­tan­icznych – trzeba wskazać dziecku drogę, jaką powinno podążać. Badania pokazują, że nawet pół godziny czytania każdego dnia wystarczy, by stymulować rozwój dziecka. Dzięki temu maluchy zaczynają szybciej mówić i łatwiej nawiązują interakcje w późniejszym życiu. Bajki rozwijają wyobraźnię i pokazują pozytywne wzorce zachowań, a także pozwalają budować więź między rodzicem a dzieckiem. Małym dzieciom jeszcze trudno skupić się na jednej czynności, często się wiercą i szybko nudzą. Dlatego pierwsze próby czytania powinny trwać zaledwie kilka minut, dopiero z czasem możesz je stopniowo wydłużać.

Wybierzcie lekturę

Wybierając książkę z bajkami zwróć uwagę czy jest dostosowana do wieku malucha. Dla najmłodszych dzieci najlepsze będą te w twardej okładce z grubymi stronami, które będą mogły samodzielnie chwytać. Maluchy lubią kolorowe, duże ilustracje i proste historie. Dobrym pomysłem może być zachęcenie dziecka do pokazywania obrazków lub nazywanie poszczególnych zwierzątek. Wspólne głośne czytanie z dzieckiem pomoże mu pokonać wiele problemów wieku dorastania. W głośnym czytaniu chodzi tak naprawdę o to, aby poświęcić dziecku swój czas, uwagę, a przy tym miłość.

36. miesiąc życia dziecka
Rozwój psychiczny dziecka 1-2 lata