Opanowanie przez dziecko podstaw języka zależy od wielu czynników: indywidualnych zdolności, gotowości do podjęcia nauki, zakresu pojemności i trwałości pamięci czy zmienności emocjonalnej.

  • Im dzieci są młodsze, tym mają lepszą pamięć, większą łatwość powtarzania ze słuchu i rozumienia sensu zdania wynikającego z kontekstu wypowiedzi. Dzieje się tak, gdyż maluchy przyswajają język obcy nie angażując w ten proces języka ojczystego. Co więcej, przyswajają go dokładnie tak jak język ojczysty.
  • Maluchy ucząc się języka wykorzystują dwie półkule mózgowe. Prawa półkula odpowiada za zachowania intuicyjne, spontaniczne oraz naukę języków. Lewa rządzi zachowaniami  analitycznymi i intelektualnymi. Dzieci uczą się całościowo, zapamiętują całe piosenki, ale nie potrafią np. samodzielnie budować zdań.
  • Niezwykle istotne jest opracowanie dobrego programu nauki języka dla dzieci. Ważne, aby zachęcać dzieci do wypowiadania się w języku obcym bez przymusu i stresu. Dobrym pomysłem jest zorganizowanie gier i zabaw, które będą angażować wszystkie zmysły. 

Pamiętaj

  • Dzieci uczą się języków na dwa sposoby: symultaniczny i następny. Pierwszy sposób dotyczy dzieci dwujęzycznych. W dobie Internetu i podróżowania po całym świecie rodziny dwu-, a nawet trzyjęzyczne zdarzają się coraz częściej. Warunkiem bilingwizmu jest wprowadzenie drugiego języka do 3. roku życia dziecka. Sposób sekwencyjny  to rozpoczęcie nauki języka obcego w momencie, gdy język ojczysty jest opanowany w wystarczającym stopniu. 
  • Wczesna nauka języków obcych wpływa na rozwój intelektualny i psychologiczny dziecka. Maluchy kształtują w sobie ciekawość świata i świadomość kulturową. Nie wymaga to od nich dużego wysiłku umysłowego, przyswajanie nowych słówek traktują jako zabawę. Bardzo ważne są również aspekty pedagogiczne. Dzięki zajęciom z innymi dziećmi Twój maluch ma okazję do kontaktu z rówieśnikami. Najkorzystniejszy okres do nauki języków przypada na pierwsze siedem lat życia. Według logopedów w tym czasie dzieci lepiej radzą sobie z opanowaniem systemu fonologicznego. Ich organy są bardziej plastyczne, dzięki czemu łatwiej przyswajają akcent oraz intonację. Małe dzieci mają zadziwiającą zdolność do przyswajania wiedzy. Ponadto maluchy mają dużo bardziej rozwiniętą umiejętność rozumienia ze słuchu. 

Nauka to zabawa

Ucząc najmłodsze dzieci języka obcego należy korzystać z faktu, że nie mają tak dużych barier jak dorośli, nie boją się popełniać błędów, a ich umysł jest bardziej chłonny. Trzeba natomiast aktywizować je i za wszelką cenę chronić przed nudą. Nauka to zabawa i ma być przyjemnością, a zarazem powodować rozwój sprawności językowych. Szkoły językowe oferują np. zajęcia plastyczne, gry ruchowe, zabawy muzyczne, naukę wierszyków, opowiadanie historyjek czy odgrywanie teatrzyków. Takie formy aktywizacji angażują wszystkie zmysły malucha i powodują, że dziecko chłonie nowe słówka niczym gąbka.

Zanim zdecydujesz się zafundować swojemu dziecku naukę języka obcego warto na początku zasięgnąć porady logopedy. Specjaliści twierdzą, że maluch, który zaczyna uczyć się języka obcego nie powinien mieć zdiagnozowanej wady wymowy i odbiegać znacząco w rozwoju od swoich rówieśników. Dzięki temu nauka będzie efektywna i nie zaszkodzi dziecku. Pamiętaj, że maluch w pierwszych latach życia musi przyswoić sobie  mnóstwo informacji  i nabyć wiele umiejętności. Postaraj się więc, by proces nauki nowego języka był dla niego czymś naturalnym, nie stawiaj przed nim zbyt wysokich wymagań.